Ankara 23’üncü İdare Mahkemesi, Ankara Valiliği İl Hayvanları Koruma Kurulu’nun kamusal alanlarda sahipsiz köpeklerin kontrolsüz beslenmesini yasaklayan kararını iptal etti.
Ankara Valiliği İl Hayvanları Koruma Kurulu, 6 Kasım 2025 tarihinde yaptığı toplantıda, kamusal alanlarda sahipsiz köpeklerin kontrolsüz beslenmesini yasaklamıştı. Kararda, kontrolsüz besleme noktalarının kaldırılması ve yasağa uymayanlara Kabahatler Kanunu’nun 32’nci maddesi kapsamında idari yaptırım uygulanması öngörülüyordu.
HAYTAP Hayvan Hakları Federasyonu, bu karara itiraz ederek Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü'ne (DKMP) başvurdu. Ancak DKMP, başvuruyu reddetti. Bunun üzerine HAYTAP, kararın iptali için dava açtı. Mahkemede, DKMP, düzenlemenin sahipsiz köpek saldırılarının önlenmesi, halk sağlığının korunması ve hijyenik olmayan besleme faaliyetlerinin engellenmesi amacıyla yapıldığını savundu.
Mahkeme kararında, mevcut mevzuat gereğince sahipsiz köpeklerin bakımevlerine alınarak sahiplendirilinceye kadar burada barındırılması gerektiğine dikkat çekildi. Ancak, bu düzenlemelerin hayata geçirilmesi için yeterli bakımevlerinin bulunması ve mevcut koşulların iyileştirilmesi gerektiği vurgulandı. Mahkeme, besleme faaliyetlerinin doğrudan yasaklanmasının yerine kontrol altına alınmasının daha uygun olacağına kanaat getirdi.
Kontrollü besleme alanlarının oluşturulmasının, hayvanların hijyenik şartlarda ve düzenli besinlerle beslenmesini sağlayacağı ifade edildi. Mahkeme, yasaklamanın orantılı ve ölçülü olmadığına karar verdi.
Ayrıca, mahkeme kararda geçen ‘kontrolsüz besleme’ ifadesinin net bir tanımının bulunmadığını belirterek, bu belirsizliğin uygulamada sorunlara yol açabileceğini değerlendirdi. Sahipsiz hayvanların beslenmesinin kamu düzeni ve genel sağlığın bir parçası olduğu, bu alanda düzenleme yapma yetkisinin bulunduğu ancak bu düzenlemelerin insanların yaşam hakkı ve hayvanların refahını gözetmesi gerektiği vurgulandı.
Sonuç olarak, mahkeme, sahipsiz köpeklerin bakımevlerine alınmasına yönelik mevzuatın tam uygulanmasına kadar besleme faaliyetlerinin düzenlenmesi gerektiğine, doğrudan yasaklamanın ise kamu yararına uygun olmadığına hükmetti.
